Bir zamanlar dedik...
Bir zamanlar sevgiler vardı,kabeye koşar gibi koşup nefes nefese kaldığımız.Resim çizerken bembeyaz kağıda,derinden feyz almalarımız gibi sevgiler vardı ta içten haz aldığımız.Koca koca saray kapılarını bir işaret parmağıyla açtıracak cesaretteki gibi inanılmazlıkta ve güçte sevgiler vardı,böyle hani tarifi bile pek kudretli olduğundan anlatamadığımız...
Hah,işte! Tam da bu sevgilerin hatırlanabileceği manidar bi tarih köşede duran...İster alır hayatımıza yaşarız bir günde değil bir ömür,ister köşesinde saklarız modası geçecek çeyiz eşyası gibi zamanla küflenecek yada nem kokacak...
Biz en iyisi çok debelenmeden,daha da derine inmeden veya iç çekişlerle arabeskin sokağına girmeden;biz bizi yaradanı sevelim,yaradanın yarattığı güzellikleri helalce,nazikçe sevelim.Gerisi teferruat diyelim.Bir gün gibi kısa zaman kafesine hapsedilen ve sahip olduğu tarihi itibariyle tarihçesi hiç de bizimle alakalı olmayan bu sevgi gününü ömrümüze yedirelim...
Diyeceğim şu evel Allah;
Ömrü billah sevelim sevilelim.